Konferencja Mediów Polskich
Początki Konferencji Mediów
Polskich sięgają roku 1994, kiedy to ks. Wiesław Niewęgłowski Krajowy
Duszpasterz Środowisk Twórczych zaprosił na spotkanie opłatkowe przedstawicieli
świata mediów reprezentujących wszystkie opcje ideowe i polityczne. Tych,
których - ponad podziałami
- niepokoiły negatywne zjawiska towarzyszące korzystaniu z odzyskanej wolności
słowa. Zebrani postanowili przedsięwziąć działania zmierzające do podniesienia
etycznego poziomu mediów. Dalsze spotkania, już w siedzibie SDP doprowadziły do
narodzin KMP.
29 marca 1995 r. Kartę Etyczną
Mediów opracowaną przez członków Konferencji podpisali prezesi Stowarzyszenia
Dziennikarzy Polskich, Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczpospolitej Polskiej,
Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy, Syndykatu Dziennikarzy Polskich,
Związku Zawodowego Dziennikarzy, Unii Wydawców Prasy, Telewizji Polskiej S.A.,
Telewizji "Polsat", Stowarzyszenia Niezależnych Producentów Filmowych i
Telewizyjnych, Polskiego Radia S.A., Stowarzyszenia Radia Publicznego w Polsce,
Stowarzyszenia Polskiej Prywatnej Radiofonii, Związku Zawodowego Dziennikarzy
Radia i Telewizji oraz krajowy duszpasterz środowisk twórczych, ks. Wiesław
Niewęgłowski. Przewodniczący Krajowego Klubu Reportażu podpisał Kartę dwa lata
później,
gdyż w roku 1995 Stowarzyszenia to jeszcze nie istniało.
Na mocy podpisanej Karty,
Konferencja Mediów Polskich powołała Radę Etyki Mediów. Celem Rady Etyki Mediów
jest zajmowanie stanowisk i wydawanie opinii w sprawach istotnych dla mediów
oraz dla ludzi związanych z nimi zawodowo. Podstawą do wydawania opinii są
zasady ujęte w Karcie Etycznej Mediów.
Konferencja Mediów Polskich za jedno z najważniejszych swoich zadań przyjęła upowszechnianie treści Karty oraz informowanie o trybie składania skarg do Rady Etyki Mediów i niezwłocznego ogłaszania orzeczeń Rady.
